Συγκέντρωση στο αεροδρόμιο και πτήση για την Κωνσταντινούπολη. Με την άφιξή μας, ξεκινούμε οδικώς για την πιο σημαντική πόλη της ευρωπαϊκής Τουρκίας, την Αδριανούπολη. Άφιξη και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο μας. Το απόγευμα, θα κάνουμε μια πρώτη βόλτα για να γνωρίσουμε την πόλη με τον αρχηγό. Ασφαλώς, δεν θα αμελήσουμε μια επίσκεψη στο όμορφο Καπαλί Τσαρσί, μια κλειστή στοά με μικρομάγαζα που πουλούν αντικείμενα λαϊκής τέχνης. Επιστροφή στο ξενοδοχείο και διανυκτέρευση.

Η Αδριανούπολη (Edirne) είναι μια πόλη ιδιαίτερα ζωντανή, η πλούσια αγορά της οποίας κυριαρχείται από τα χρώματα και τα αρώματα της Ανατολής. Μια πόλη που χτίστηκε από τον Αδριανό το 25 μ.Χ. στη θέση της θρακικής πόλης Ουσκαδάμα. Είδε να περνούν στρατιές προς την Ανατολή ή την Ευρώπη, που κατέστρεφαν όσα πλούτη είχαν συσσωρεύσει το εμπόριο και η κατασκευή όπλων, αφού εδώ κατέληγαν οι δρόμοι από τα παράλια του Αιγαίου, της Προποντίδας και του Εύξεινου Πόντου και από εδώ περνούσαν οι δρόμοι από την κεντρική Ευρώπη προς την Κωνσταντινούπολη. Κατά τη διάρκεια της σημερινής μας ξενάγησης, θα θαυμάσουμε το κύριο αξιοθέατο της πόλης, το τζαμί του σουλτάνου Σελίμ Β΄, το οποίο ανοικοδομεί το 1794 για να δοξάσει την ανακατάληψη της Τύνιδας. Ένα πραγματικό κομψοτέχνημα και το αρτιότερο δημιούργημα του αρχιτέκτονα Σινάν. Μεταξύ άλλων, θα δούμε και το αρχαιολογικό και λαογραφικό μουσείο Αδριανούπολης, το Ρουστέμ Πασά Καραβάν Σεράι, δημιούργημα του 16ου αιώνα που σήμερα λειτουργεί ως ξενοδοχείο, το Έσκι Τζαμί του 15ου αιώνα, το Μπεζεστένι, το Δημαρχείο, το Μουσείο Υγείας, το συγκρότημα Κουλιγιέ Μπεγιαζήτ ΙΙ κ.α. Διανυκτέρευση.

Σήμερα το πρωί θα αναχωρήσουμε για την ασιατική ακτή, όπου θα επισκεφτούμε την πολυθρύλητη Τροία. Από το 2300 π.Χ. λόγω της στρατηγικής της θέσης, ζούσε ελέγχοντας τα Στενά και πλούτιζε από το εμπόριο του ορείχαλκου. Μετά την ξενάγησή μας, φεύγουμε για τα Δαρδανέλια. Το στενό που χαράζει ως τομή ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία είναι ένα από τα ιστορικά περάσματα του κόσμου. Από εδώ θα περάσει ο Φρίξος και η Έλλη, η οποία έπεσε σε αυτό εξ ου και το όνομα Ελλήσποντος. Θα το πούμε και Δαρδανέλια, επειδή εκεί κοντά υπήρχε μια αρχαία πόλη που είχε κτίσει ο Δάρδανος στην ασιατική πλευρά του πορθμού. Σήμερα ονομάζεται Τσανάκαλε, από το Τσανάκ Καλεσί, δηλαδή «φρούριο των τσανακιών» – πήλινες γαβάθες που παράγονται εδώ από το 1740. Είναι ένας ευρύτερος γεωγραφικός χώρος που από την πρώιμη αρχαιότητα υπήρξε σημαντικός, επειδή ένωνε ως φυσική διάβαση την μια ήπειρο με την άλλη, αλλά και ως θαλάσσια λεωφόρος, που συνέδεε τους λαούς του Αιγαίου με τους λαούς του Εύξεινου Πόντου και της Μικράς Ασίας. Εμείς θα περιηγηθούμε στην πόλη, η μακραίωνη και πολυτάραχη ιστορία της οποίας ζωντανεύει στο Ναυτικό Μουσείο, στο Αρχαιολογικό Μουσείο ή το Κάστρο. Μεταφορά στο ξενοδοχείο μας και διανυκτέρευση.

Σήμερα θα επιβιβαστούμε στο πλοίο για την Ίμβρο (Gökçeada), το ένα από τα δύο νησιά του Αιγαίου που ανήκουν στους Τούρκους και το οποίο κατοικείται από τα βάθη των αιώνων. Σε αυτή τη νευραλγικής σημασίας γωνιά του Αιγαίου ανάμεσα στην Τένεδο και την Ίμβρο, η μυθολογία αναφέρει πως είχε τους στάβλους των αλόγων του ο Ποσειδώνας. Αλλά και η Θέτιδα, η μητέρα του ηρωικού Αχιλλέα, είχε τα παλάτια της στον βυθό, ανάμεσα στην Ίμβρο και τη Σαμοθράκη. Η Ίμβρος καλύπτεται από χαμηλά βουνά και μικρές κοιλάδες με άφθονα τρεχούμενα νερά, λιτούς οικισμούς με διάσπαρτους βοηθητικούς χώρους, αποθήκες, στάβλους, φούρνους κλπ., ώστε να καλύπτουν τις ανάγκες μιας αυτοσυντηρούμενης οικιακής οικονομίας, χωρίς να προκαλούν τους αλλεπάλληλους κατά τη μακραίωνη ιστορία της κατακτητές. Τα σπίτια, κατασκευασμένα από πέτρα, λάσπη, ξύλο και κεραμίδι, έχουν σοφά αξιοποιήσει τη γεωμορφολογία τους εδάφους, αναδεικνύοντας λειτουργικά στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του βορειοανατολικού Αιγαίου. Τα καλντερίμια οδηγούν στα παραδοσιακά σημεία αναφοράς, όπως η εκκλησία, το σχολείο, οι απλές βρύσες, οι βρύσες-πλυσταριά με τις πέτρινες γούρνες και το τζάκι για το ζέσταμα του νερού, η πλατεία με τα καφενεία και τα μαγαζιά. Η γνωριμία μας με το νησί θα μας περάσει από εύφορες περιοχές με ελαιώνες, σιτοβολώνες και φιστικιές και ανάμεσά τους ένα άλλο χαρακτηριστικό του νησιού, τα περίφημα ντάμια, οι βοηθητικές εξοχικές μονώροφες ή διώροφες κατοικίες που κάθε οικογένεια συντηρεί στις διάφορες εξοχές του νησιού. Θα επισκεφθούμε τα 6 εναπομείναντα Ελληνικά χωριά, την Παναγιά (Çınarlı), τόπο καταγωγής του σημερινού Οικουμενικού Πατριάρχη με την όμορφη Μητρόπολή της, το Κάστρο (Kaleköy) με το βυζαντινό του φρούριο, το Γλυκί (Bademli), τα Αγρίδια (Tepeköy), τους Αγίους Θεοδώρους (Zeytinli) και το Σχοινούδι (Dereköy), το άλλοτε μεγαλύτερο χωριό της Ίμβρου και από τα μεγαλύτερα στην περιοχή των Βαλκανίων, όπου σήμερα κατοικούν λίγοι και ακόμη λιγότεροι Έλληνες. Οι λιγοστοί πλέον Έλληνες κάτοικοι των νησιών πασχίζουν να κρατήσουν την ελληνικότητά τους. Επιστροφή στο ξενοδοχείο μας στο Τσανάκαλε. Διανυκτέρευση.

Το πλοίο θα μας πάει σήμερα στην Τένεδο (Bozcaada), το δεύτερο νησί του βορειοανατολικού Αιγαίου που ανήκει στους Τούρκους και που χωρίζεται από τις ακτές της Τουρκίας με ένα στενό ανοίγματος 3 ναυτικών μιλίων. Η σημαντική θέση που κατέχει η Τένεδος, οφείλεται αναμφίβολα στην σπουδαία στρατηγικής σημασίας θέση της, ανάμεσα στη Λήμνο και τα Μικρασιατικά παράλια, απέναντι από τα στενά των Δαρδανελίων, γι’ αυτό και αποτελούσε το μήλον της έριδος από την αρχαιότητα έως και σήμερα. Έτσι, γίνεται μάρτυρας διαφόρων ιστορικών γεγονότων από την αρχαιότητα μέχρι τα τελευταία χρόνια. Το 1912 απελευθερώθηκε από τους Έλληνες, αλλά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή προσαρτήθηκε μαζί με την Ίμβρο στην Τουρκία. Μπορεί τώρα πια να ζουν ελάχιστοι Έλληνες και τα παλιά ελληνικά αρχοντικά να κατοικούνται από Τούρκους, η παλιά όμως ελληνική συνοικία εξακολουθεί να αποτελεί το στολίδι του νησιού και τον κυριότερο πόλο έλξης των επισκεπτών. Ολόκληρη η ενδοχώρα του εύφορου νησιού μοιάζει με έναν τεράστιο αμπελώνα που εδώ και πολλούς αιώνες παράγει εξαίσια σταφύλια και εξαιρετικής ποιότητας κρασί. Πολλοί ξένοι περιηγητές και οινογνώστες το έχουν υμνήσει. Το λιμάνι και η χώρα με το κάστρο και τις δύο γειτονιές, ελληνική και τουρκική, είναι ο μοναδικός οικισμός του νησιού. Αργά το απόγευμα επιστροφή με το πλοίο στο Τσανάκαλε. Διανυκτέρευση.

Πρωινή αναχώρηση για την Προύσα. Η διαδρομή μας περνά από μονοπάτια που οδηγούν όλο και πιο βαθιά σε περιοχές με γοητευτικά ονόματα, που από μόνα τους σηματοδοτούν κομμάτια της ιστορίας μας. Η Αρτάκη (Erdek) ήταν μία από τις αρχαίες ελληνικές αποικίες των Μιλησίων του 7ου - 8ου αιώνα π.Χ. στις ακτές της Προποντίδας, στη Βιθυνία. H Κύζικος (Kyzikos), άλλη μια αποικία των Μιλησίων στην περιοχή, οφείλει το όνομά της στον Κύζικο που βοήθησε στην επιτυχία της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Η πόλη αυτή είχε αναδειχθεί μία από τις σπουδαιότερες ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Η Τρίγλια (Tirilye) στον ιστορικό χώρο της Βιθυνίας, με 2.500 κατοίκους σήμερα, θυμίζει το έντονο ελληνικό παρελθόν της είτε με τα ερείπια βυζαντινών εκκλησιών είτε με τα ιδιαίτερου αρχιτεκτονικού χαρακτήρα κτήριά της. Τα Μουδανιά (Mudanya), που θεωρούνται πλέον επίνειο της Προύσας, είναι κτισμένα στη θέση της αρχαίας Μυρλείας, αποικία της Κολοφώνας. Η Προύσα, όμως είναι από τις πιο γοητευτικές πόλεις της Ανατολής, με πάρα πολύ πράσινο, κήπους και περιβόλια που εκτείνονται στους πρόποδες του αρχαίου Ολύμπου της Μυσίας. Ωραία μνημεία όπως τζαμιά, τύμβοι, γραφικά κεραμοσκεπή σπίτια, ελικωτά δρομάκια με μικρές κρήνες, ίχνη ενός ένδοξου παρελθόντος που μας θυμίζουν μια ακόμη περιπέτεια της ιστορίας της Μικράς Ασίας. Ιδρύθηκε μάλλον από τον βασιλιά της Βιθυνίας Προυσία, στα τέλη του 3ου αιώνα π.Χ. Αυτής της ένδοξης ιστορίας το παρελθόν θα το ανιχνεύσουμε στην ξενάγησή μας γνωρίζοντας υπέροχα μνημεία, όπως το Γεσίλ Καμιλί - το Πράσινο Τζαμί - τα λουτρά του Ιουστινιανού, υπέροχες γειτονιές, το γραφικό παζάρι, χάνια, μαυσωλεία, υπολείμματα τειχών και ερειπωμένων πύργων. Σήμερα είναι μια σύγχρονη μεγαλούπολη, σημαντικό βιομηχανικό και οικονομικό κέντρο, διαθέτει σπουδαίο πανεπιστήμιο, ενώ είναι γνωστή για τα μεταξωτά και την κουζίνα της. Γνωστό σε όλους μας είναι το "Ισκεντέρ Κεμπάπ", δηλαδή ο γύρος φτιαγμένος από κρέας αρνιού. Διάσημα τέκνα της ο Καραγκιόζης και ο Χατζηαβάτης. Για τον λόγο αυτό το μνημείο τους βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Άφιξη στο ξενοδοχείο μας όπου και θα διανυκτερεύσουμε.

Αποχαιρετώντας τη γενέτειρα του αρχαιολόγου Μανόλη Ανδρόνικου αλλά και του σκηνοθέτη Καρόλου Κουν και πριν επιστρέψουμε στην Κωνσταντινούπολη, θα επισκεφθούμε την Κίο (Gemlik), ακόμη μια αποικία των Μιλησίων που χτίστηκε στις ακτές της Βιθυνίας, στον κόλπο της Προποντίδας. Για πολλά χρόνια αποτέλεσε σπουδαίο εμπορικό κέντρο και έμεινε γνωστή για την εξαιρετική δημοκρατική οργάνωσή της. Επόμενος σταθμός μας η Νίκαια (Iznik) της Βιθυνίας, πόλη που σύμφωνα με την παράδοση ίδρυσε ο Διόνυσος προς τιμήν της νύμφης Νίκαιας κατά την επιστροφή του από την Ινδική εκστρατεία. Παρ’ όλη τη μακραίωνη ιστορία της, έμεινε γνωστή διότι εδώ συνήλθαν η πρώτη και η έβδομη Οικουμενικές Σύνοδοι. Κατά τον 11ο αιώνα καταλήφθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους, ανακαταλήφθηκε από τους Σταυροφόρους της Α΄ Σταυροφορίας και παραδόθηκε στον αυτοκράτορα Αλέξιο Α Κομνηνό. Αργότερα, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204 από τους Σταυροφόρους, έγινε πρωτεύουσα της ελληνικής αυτοκρατορίας της Νικαίας. Την ίδια περίοδο μεταφέρθηκε στη Νίκαια και η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Μετά την κατάληψή της από τους Οθωμανούς το 1331, το όνομά της άλλαξε από Νίκαια σε Ιζνίκ (εις την Νίκαιαν) ενώ άρχισε σταδιακά να παρακμάζει. Μετά την περιήγησή μας στην πόλη κατευθυνόμαστε, αργά το βράδυ, προς το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης για την πτήση της επιστροφής μας στην Αθήνα.